عندما كنت طفلاً كنت أحلم بأن أكون يومًا ما جزءًا من صناعة السينما في هوليوود ، وعندما كبرت أدركت أن كوني فلسطيني يعيش في إسرائيل وأيضًا كجزء من مجموعة أقلية ، فهذا شيء فريد وهي كذلك فرصة بالنسبة لي لأبرز أكثر بدلاً من محاولة الاندماج والانخراط في المجتمع الإسرائيلي. بينما اواجه  صراع هوية بشكل يومي بمحاولة تحديدها ، أدركت أن هذه هي حياتي، وسأكون دائمًا بهوية غير محددة ، لسبب بسيط أنني أعيش في وطني المحتل تحت حكم استعماري ولست مواطن متساو، وحتى مواطن من الدرجة الثانية. دولة إسرائيل هي دولة يهودية وديمقراطية كما يقولون، لكن من واقع تجربتي الشخصية ، فإن هذه الدولة بالكاد ديمقراطية  لمواطنيها اليهود وحتى هم مقسمون إلى أولويات على أساس لون بشرتهم أو أصلهم.
 

تتمثل مهمة حياتي في التحدث نيابة عن شعبي، مساعداً للأصوات الصامتة بالصراخ والاستماع. أفلامي تجريبية ومتمردة في الغالب، على عكس السينما الكلاسيكية، عكس صناعة هوليوود تمامًا وحلم الطفولة. بافلامي أختار مناقشة الأمور المهمة في الحياة، الواقع كما هو من غير تصفية، في هذه الحالة، حياة الفلسطينيين الذين تمكنوا من البقاء في وطنهم بعد عدة حروب ومحاولات لاقتلاعهم من الوطن. أنا من قرية وقعت فيها مذبحة عام 1956 التي قُتل فيها 49 شخصًا ، بمن فيهم نساء وأطفال على يد الجيش الإسرائيلي دون سبب مبرر وجدي هو أحد القتلى.

درست الفن والتصوير في المركز الأكاديمي  ڤيتسو في مدينة حيفا. لطالما كان لدي شغف كبير بمهارة التحرير، منذ أذكر نفسي، بدأت منذ سن مبكر في تجربة برامج الهواة مثل صانع الأفلام (Moiver Maker).

As a kid, I had a dream, that one day I would become a part of the Hollywood movie industry, as I grew up I realized that being a Palestinian who lives in Israel and also as a part of a minority group, This is a unique thing and it is an opportunity for me to stand out even more instead of trying to integrate into Israeli society. while living an everyday identity conflict trying to define it, I came to the understanding that this is my life, and I shall forever be without a defined identity, from the simple reason that I live in my occupied homeland under a colonial rule as an unequal citizen. The state of Israel is a Jewish and democratic state as "they" say, but my personal experience is that this county is barely democratic to its Jewish citizens and even "they" are divided into priority relying on the color of their skin and their backgrounds.

The mission of my life is to speak out for my people, to let muted voices behead. My movies mostly are experimental and rebel, a non-classic, total opposite to the Hollywood industry and my childhood dream. I chose to discuss and pose the important things in life, reality as it is with no filters, in this case, the life of Palestinians that managed to stay in their homeland after several wars and attempts to uproot them.
I come from a village where a massacre occurred in the year 1956 and 49 people including women and children were killed by the IDF for no justified reason, as one of the killed people is my grandfather.

I studied Art and Photography at The NB Haifa School of Design which is located in Haifa. I always had a great passion for the craft of editing, as long as I can remember starting from an early age to experiment with amateur apps such as movie maker. 

כילד היה לי חלום שיום אחד אהיה חלק מתעשיית הסרטים ההוליוודית, כשהתבגרתי הבנתי שהיותי פלסטיני שחי בישראל וגם כחלק מקבוצת מיעוט, זה דבר יחודי וזאת הזדמנות עבורי לבלוט עוד יותר במקום לנסות להשתלב בחברה הישראלית. תוך כדי קיום סכסוך זהות יומיומי בניסיון להגדיר אותה, הגעתי להבנה שאלה הם חיי, ולעולם לא אהיה עם זהות מוגדרת, מהסיבה הפשוטה שאני חי במולדתי הכבושה תחת שלטון קולוניאלי ואינני אֶזרָח שווה, ואפילו היני אזרח סוג ב'. מדינת ישראל היא מדינה יהודית ודמוקרטית כמו ש"הם" מגדירים אותה, אבל מניסיוני האישי, המדינה הזאת בקושי דמוקרטית לאזרחיה היהודים ואפילו הם מחולקים לעדיפות בהסתמך על צבע עורם או על מוצאם.

המשימה של חיי היא לדבר בשם עמי, לתת לקולות המושתקים לזעוק ולהישמע. הסרטים שלי הם בעיקר ניסיוניים ומורדים, מתנגדים לקולנוע הקלאסי, ההפך המוחלט מהתעשייה ההוליוודית ומחולם הילדות. אני בוחר לדון בדברים החשובים בחיים, במציאות כפי שהיא ללא פילטרים, במקרה הזה, החיים של הפלסטינים שהצליחו להישאר במולדתם לאחר מספר מלחמות וניסיונות לעקור אותם מהמולדת. אני מגיע מכפר שבו התרחש טבח בשנת 1956 שבו נהרגו 49 אנשים, כולל נשים וילדים על ידי צה"ל ללא סיבה מוצדקת, שכן אחד ההרוגים הוא סבי.

למדתי אמנות וצילום במרכז האקדמי ויצו-חיפה. תמיד הייתה לי תשוקה גדולה למלאכת העריכה, מאז שאני זוכר את עצמי, התחלתי מגיל צעיר להתנסות בכלים של חובבנים כמו אפלקציית "יוצר סרטים" (Moive Maker).